Roadtrip door Amerika

Wanneer heb je voor het laatst je angst recht aangekeken? Voor mij was vandaag zo’n dag. Samen met Jan, m’n vriend, ben ik bezig met een roadtrip door Amerika. Zaten we gisteren nog heerlijk te relaxen in Las Vegas, vandaag was zo’n dag van vroeg opstaan en met een halve liter koffie in de auto op weg naar Zion National Park in Utah. Er stond een hiking tocht op het programma.

Roadtrip_Door_Amerika_Jurgen_van_Ree
We konden kiezen tussen drie categorieën: easy, moderate en strenuous. De laatste categorie was een tocht van vier uur naar een toepasselijk plek genaamd Angels Landing. Dit was de tocht die wij gingen maken. Als ik onderweg iets tegen gekomen ben, is het wel mijn angst. Beneden in het dal was het nog ruim 20 graden, maar al lopend door de bergen kwamen we in de sneeuw terecht en op gegeven moment hield het pad op en was het klimmen tegen de rotsen. Gelukkig had Jan net voordat we naar Amerika gingen stevige wandelschoenen voor me gekocht met zo’n dik profiel. Ik vind ze eerlijk gezegd enorm lelijk, maar voor deze tocht zeker noodzakelijk.

Na ruim 2 uur klimmen, werd het steeds steiler. Door de angst verloor ik meer en meer de controle over m’n benen. Het liefst was ik teruggegaan, terug naar de heerlijke Spa in Vegas waar we de dag daarvoor nog in het bubbelbad zaten. Zeker… het uitzicht en de vergezichten tijdens deze tocht waren waanzinnig, maar de angst was op een gegeven moment alles omvattend. Zeker als je onderweg een dood hert tegenkomt die waarschijnlijk een misstap heeft gemaakt en naar beneden is gevallen. Twee zwarte raven zag ik bij dit dode dier. Waarom doe ik dit, flitste het door me heen.

Gelukkig moedigde Jan me steeds aan door aan te geven hoe stoer hij dit van ons vond en daagde hij me uit om nu vooral door te zetten. Onderweg kwam ik een bord tegen dat afgelopen paar jaar 6 mensen dodelijk waren verongelukt tijdens deze tocht. Niet echt geruststellend, maar gelukkig was Jan daar weer die me instructies gaf en me geruststelde. ‘Hoeveel mensen hebben wel niet met succes deze tocht gemaakt. Kijk eens hoever we al zijn gekomen’.

Als we nieuwe dingen willen leren hebben we mensen nodig die ons bemoedigen en die ons uitdagen. Caring en daring zoals de Amerikanen hier zeggen. Ook kinderen hebben leraren nodig die zowel caring als daring zijn en eigenlijk heeft iedere mens andere mensen nodig die tegelijkertijd caring en daring zijn. Zo leren we, zo zetten we nieuwe stappen en ontwikkelen we onszelf. In mijn werk als opleider en (team)coach daag ik mensen ook uit om nieuwe stappen te zetten, het werkelijk aan te gaan. Soms zijn daar tools en vaardigheden voor nodig. Wat ik in teams terugzie is dat het vaak niet gaat over waar het werkelijk over zou moeten gaan. De vis wordt niet op tafel gelegd. En als de vis onder de tafel blijft, dan merkt iedereen in het team dit. Dan verdwijnt de energie en het plezier en worden doelen niet meer gehaald. Oh ja wat betreft de vis… die gaat altijd over jou. Wat jij ervaart, wat jou dwarszit. We vermijden soms zo het conflict, terwijl het een uitgelezen kans is om als team te groeien.

Als ik met teams werk, zoek ik dan ook vaak bewust het conflict op. Daarbij probeer ik zowel caring als daring te zijn. Conflict is overigens wat anders dat strijd. Hoe gaan we dan goed het conflict aan? Drie uitgangspunten zijn belangrijk:

  • niemand heeft monopoly op de waarheid.
  • conflict gaan we aan om de relatie te verdiepen.
  • conflict gaan we aan om van te leren.

Hoop dat je meteen het verschil merkt tussen strijd en conflict. Zelf ben ik iemand die floreert bij harmonie. Als ik het conflict wil aangaan, ontkom ik er niet aan om de controle los te laten. Aanvankelijk wil ik daarom graag wegblijven bij het conflict. Bang om de relatie te verliezen, bang voor afwijzing of het oordeel van de ander. Doordat ik veel met teams werk en het effect zie van het goede gesprek en het betere conflict, ben ik meer van het conflict gaan houden. Al moet ik mezelf blijven uitdagen om het aan te gaan, net als de hikingtocht van vandaag.

We hebben soms letterlijk en figuurlijk nieuwe stappen te zetten, nieuwe wegen te verkennen en onze angsten aan te gaan. Maar als je dit doet wat kun je dan genieten van de nieuwe inzichten. Wat een energie komt er vrij in teams als het niet gevoerde gesprek eindelijk gevoerd wordt. Soms bijna resulterend in net zo’n euforisch moment als toen Jan en ik vandaag samen de top bereikten. De foto’s van de hiking tocht doorbladerend in m’n telefoon geniet ik van de vergezichten en de prachtige natuur en besef ik dat deze tocht meer dan de moeite waard was.

Jurgen van Ree

Meer weten over strijd en conflict, over caring en daring… in de verdiepende TA opleiding (de leraar als verbindende kracht) krijg je vaardigheden en tools aangereikt om hier in de onderwijspraktijk mee aan de slag te gaan. In het najaar staat er weer een nieuwe opleiding gepland. Van harte uitgenodigd voor de opleiding De Leraar als verbindende kracht.

Roadtrip_Door_Amerika_Jurgen_van_Ree